Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΛΩΣΕΙ,ΛΕΓΟΝΤΑΣ "ΔΙΑΛΕΧΤΕ"
Να περιμένω οφείλω το επόμενο αληθινό τραγούδι.

Θα'ναι ο πατέρας που μιλάει για τους φίλους;
Για τον κομπάρσο,αίφνης, με τα γυριστά μουστάκια
Όταν διαφήμιζε,στην τηλεόραση, το ούζο Τσάνταλη;

Τον ηρακλειώτη δημοσιογράφο,το Βενιέρη:
Στο άδειο λεωφορείο, ρώταγε τον ίδιο
"Πού να'ναι ο σκορδέμπορος ο Τσίγκρας;
 Τον γνώρισα  πριν από χρόνια"-
Είχε ξεχάσει τα χαρακτηριστικά.

"Τόσο λοιπόν έχω αλλάξει;"αναρωτιόταν ο πατέρας.

Μπορεί να'ρθει κι η μάνα μου,μ'ένα μαντήλι ιστορίες απ'την Κατοχή
Να τις απλώσει γύρω μας,φωνάζοντας "διαλέχτε:

Εδώ οι Ιταλοί, μαζεύουνε ραδίκια,τηγανίζουνε χελώνες
Εκεί οι Γερμανοί που κάψαν  σπίτια και το Θεοξένεια

Ή η γιαγιά με τις "ακοίμητες", τις λιτανείες του μεσημεριού
Που την ακρίδα διώχνανε και φέρναν τη βροχή.

Το επόμενο μου ποίημα πρέπει
Να αναδεύεται σκληρό και ασημένιο-
Λιγάκι απόμακρο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου