Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

ΣΕ ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ
Προσπάθησα να μείνω στο έτσι-είναι-ακριβώς,
τίποτε,όλοι ζητούσαν το διάκοσμο,
έναν έρωτα από γκοφρέ χαρτί και στα μαλλιά
χρυσόσκονη,μια λάμπα για φεγγάρι ή ένα μπαλόνι
που ιριδίζει-αυτά έχουμε,αυτά,φτηνά,προσφέρουμε.
Οι γηραιές κυρίες που φεύγουν στην ώρα τους, θα μπορούσαν
να μας προσφέρουν μιαν επίφαση
όμως,ο εσμός των εργολάβων
μιας ποίησης αν-ούσιας, αντιπροσφέρει
ζυγαριά ακριβείας και λέξεις από φτερά
που έφτασαν, λες, από το καρναβάλι του Ρίο.
Τί κάνουμε, Χέλντερλιν,δεν είναι καλύτερος ο ύπνος;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου