Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΑΚΡΥΑ
Κι η προσευχή των ταπεινών,
ανάβει τα βράδια όπως ένας σωτήριος φάρος,
όπως ένα αστέρι που τρεμοσβήνει,
αν κι έχει την έκταση και την ένταση εκατοντάδων γαλαξιών.

Κι η προσευχή του πράου,
ανθίζει όπως ένα μικρό κυκλάμινο
που τίναξεν ο βράχος
αν και υπερβαίνει την απεραντοσύνη του ουρανού.

Ω,νύχτες του θεωρήματος:
"Το μικρό, όταν είναι καλό,γίνεται ακόμη πιο μικρό",

νύχτες των αρχαίων δακρύων
μπροστά σ' ένα μαυρισμένο εικόνισμα,

γονυκλισία της γιαγιάς,μέσα στο περιβόλι με τις κερασιές,

λόγια όσων αγάπησα- και απίστευτα μακρυά βρίσκονται πλέον.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου