Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ

ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ
Εδώ,
Οι άνθρωποι είναι γυμνοί κι αθώοι.
Φτιαγμένοι από παλαιά κομμάτια ποιημάτων
Τραγουδούν τους Ουρανούς που δεν γνώρισαν.
Στα χέρια τους κρατούν δέσμες
Παλαιών νυχτερινών παιγνιδιών
(Κρυφτό,κυνηγητό, σκλαβάκια...)
Τα προσφέρουν σ'όσους τους φωνάζουν"σ'αγαπώ"
Με τον τρόπο που πέφτει ένα αστέρι
Με την τέχνη που ξεφυλλίζεται ένα φθαρμένο βιβλίο
Γεμάτο πριγκηπόπουλα που έμαθαν να κοάζουν.
Εδώ,
Οι άνθρωποι σπέρνουν το ασήμαντο
Και θερίζουν ένα αλληλούια
Θυμούνται τις οσμές της Κυριακής
Και τα σιωπηλά αποχαιρετιστήρια μαντίλια.
Περνούν από χαραμάδες αντιθέτων:
(Το Χοντρό και το Λιγνό
Στην παράγκα της Μεταμόρφωσης)
Το νυσταγμένο Γιόζεφ που ξύπνησε κατσαρίδα.
Όταν κρυώνουν, φορούν τη μουσική
Κι όταν πεινούν, μασούν τα όνειρα.







Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΟΥΡΟΝΤΙΒΥ

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΟΥΡΟΝΤΙΒΥ

Κι αν, κάποιο απόβραδο, ένα ποίημα γιουροντίβυ σταθεί στην πόρτα σας και

διακονέψει διακριτικά σαλότητα, ν'ανοίξετε το ερμάρι και να ρωτήσετε τον

πεθαμένο παππού.Ή τινάξτε τη σκόνη παλαιών συναξαρίων ψάχνοντας την οσία

γύμνια.Ακουμπήστε το εύρημα στην παλάμη του-η νύχτα των καιρών έχει ανάγκη

από επίγεια άστρα.

Τετάρτη 9 Απριλίου 2014

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΖΟΦΟΣ

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΖΟΦΟΣ

Αφαιρώντας
Αφαιρώντας
Αφαιρώντας έρχεται το ποίημα.
Έμεινες ο τελευταίος των οιωνοσκόπων,
Με το βλέμμα καρφωμένο
Στη βιολετιά δύση και τα πουλιά
Που σχεδιάζουν τις νυχτερινές απώλειες,
Επιλέγουν ποιος, στο επόμενο ενύπνιο,
Θα' χει μισάνοιχτες τις βαλίτσες του.
"Μή ιδέτω η ψυχή μου
Τας σκοτεινάς όψεις των πονηρών...".
Ο Άγιος Ευστράτιος δε μελετούσε
Τις γραμμές μιας σιντεφόχροης
Εδεμικής στεφάνης.
Τραβούσε τα κουρτινάκια της καρδιάς
Και τρόμαζε απ'τον αρχαίο ζόφο.

ΦΛΑΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΛΙΑ

ΦΛΑΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΛΙΑ

Ανάμεσα στο πουθενά και το ποτέ
Τινάζονται σαν τριαντάφυλλο
Τα όντα.
Μπορεί να'ναι δυο χελιδόνια,
Αστερισμοί,
Μια ουασιγκτώνα ατέρμονη
-Στασίδι των αγγέλων-
Ή
Ένας γύφτος στεγνός,
Ο αρκουδιάρης,
Που θεραπεύει, με την ισορροπία του "Μάρκου",
Τη μέση της Ματζαφλέραινας.

Τρίτη 8 Απριλίου 2014

ΠΩΣ ΘΑ ΣΗΜΑΝΘΕΙ Η ΚΡΙΣΗ;

ΕΞΑΦΤΕΡΟΥΓΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ
Παράξενος άγγελος.
Τρυπώνει,διαιτητής αυτός
Στα τραγούδια-αλάνες των παιδιών,
Αποχαιρετάει τους μοναχικούς
Ν΄ακούσουν, φεύγοντας, μια καληνύχτα.
Κάποτε, σ'ενάντιο άνεμο,πήρε τη θέση του χαρταετού
Κι ανέβασε τον κουνιάδο μου σε γαλακτόχρωμο ύψος.
Φυτρώνει σαν ασθματικό Γερόντιο
Και κολυμπάει στις μνήμες μέσα των ανθρώπων.
Τον βοηθάει το ύπτιο, στο υγρό "υπήρξε".
Παράδοξο ον, αρνητής του απόλυτου στο χωροχρόνο-
Τη δράση hic et nunk.
"Άφησε τη Στιγμή" μονολογεί "υπάρχει ένα τραγούδι
Που ρίζωσε γερά στο χτες".
Χλομός και δύσμορφος
Ταξιδεύει σε πρωινά ενύπνια-
Πώς αλλιώς θα σημανθεί η Κρίση;










Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΣΥΝΘΗΜΑ

ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ ΣΕ ΧΩΡΑ ΜΑΚΡΙΝΗ
Τέτοιο καιρό, ψάχναμε, στη Σύνοψη,τα "Εγκώμια"
Και το "Δος μοι τούτον τον ξένον".
(Κατέβαινε ένας άγγελος και,μυστικά,μας πέρναγε τον ήχο).
Ο Πακιαπάκιας πουλούσε "φρέσκες μπογιές"
Άνθιζαν, γροθιές πάλλευκες, οι αχλαδιές.
Οι γριούλες μας μιλούσαν για τη συννεφιά των ημερών:
"Στάλες αραιές πέφτουν τα δάκρυα της Παναγιάς".
Τα κορίτσια πρόβαραν τα βραδινά τους χαμόγελα
Κι ο Πανάγος κατέβαινε στην αλάνα με τις αρβύλες
Ζητώντας "δω,δω,δω,"τραυλά κι επίμονα, την μπάλα.
Κοασμοί κι αηδονολαλιές.
Οι τοίχοι ασπρίζονταν για να,επάνω τους,τυπωθεί
Το αιώνιο σύνθημα.