Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ;

Δεν τα αντέχω αυτά τα ποιήματα:
Συγκρουόμενα κι αδιέξοδα ημιστίχια,
Αλλού λοξές φάλαγγες κούφιων λέξεων
Ή ένας λυρισμός που βλασταίνει στο χάος.

Τα κεκραγάρια τα κατανυκτικά μου λείπουν.
Ο στίχος -δόρυ του Άη Γιώργη
Που σκοτώνει τον δράκοντα,
Το ταχτάρισμα της γιαγιάς
-Με κοιτάζει,πλέον, αυστηρά απ'την κορνίζα-
Το εμβατήριο κάτω από υψωμένη παντιέρα.
Η διάφανη φέτα του γλυκού ψωμιού στο τραπέζι,
Αναστάσιμα ευλογητάρια κι ιδρωμένες γονυκλισίες.

Σε ποιο ποίημα θα βρω
Τους χιονισμένους μαρουλόκηπους
Τα σμήνη των γρύλων πριν βραδιάσει;
Ο αντίλαλος των βουνών κι ο φλοίσβος των κυμάτων
Πώς, πότε κι από πού τρυπώνουν
Στα κύμβαλα που μας τρελαίνουν;

Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014

ΕΣΕΙΣ Μ' ΑΚΟΥΤΕ ΛΟΞΑ ΑΠ' ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ


Η ΦΟΔΡΑ ΤΗΣ ΤΡΑΓΙΚΗΣ ΕΙΡΩΝΕΙΑΣ

Οι ιστορίες που σας αφηγούμαι είναι νούφαρα
Που, χωρίς ρίζες, ταξιδεύουν.

Θα τις τραγουδήσω και σ'άλλους πιο κάτω.

Γι αυτό δεχτείτε κάθε τι που ακούτε
Σαν τη φόδρα της τραγικής ειρωνείας:
Ξέρω αυτό που δεν ξέρετε
Αλλ' αφορά κι εσάς κι εμένα.

Εσείς μ' αφουγκράζεσθε, λοξά, απ' το φεγγάρι
Να τραγουδώ για το θάνατο
Και τους ματωμένους καλπασμούς.

Αν είναι ανύπαρκτα αυτά οφείλουν κι οι άγγελοι
Να νυστάζουν-πράγμα ασύμβατο,
Οφείλουν τα δέντρα να υποκλίνονται

Κι ο ιππότης να συνεχίζει την παρτίδα ζατρικίου
Που άρχισε με τον δρεπανηφόρο.

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014

ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ

ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΑΚΙ
Οι γυναίκες μάζεψαν με το φαράσι
Τα νεκρά χελιδόνια
-Μας ήρθε νωρίς η πασχαλιά κι αργά το κρύο-
Και βιαστικά γυρίζαμε τον οβελία,
Σ'ένα του γιαπιού δωμάτιο:
Ο πατέρας,ο Καραβασίλης, η Αρετή
Η γιαγιά κι η αφεντιά μου με μουστάκι-
(Ναι, εγώ είμαι πλάγια δεξιά, στη φωτογραφία).
Ήρθαν,σε λίγο, και οι νιόπαντροι της γειτονιάς-
Εξηντάρηδες
Μα δεν πήραν μεζέ, μόνον ευχήθηκαν.
Πήγαιναν ν'ανάψουν το καντηλάκι της μακαρίτισσας.
Έτσι μας είπαν.

Τρίτη 11 Μαρτίου 2014

ΤΟΥΣ ΕΛΕΙΠΕ Ο ΜΙΤΟΣ


ΠΟΥ ΑΝΕΙΠΩΤΑ ΑΝΑΒΟΥΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Ο Χρόνος έχει μιαν αποστολή:
Να μας τυλίξει,σα φωλιά, και να μας γοητεύσει.
Αλλοτε με τη στατικότητα της τοιχοσαύρας
Κι άλλοτε με της ηλιαχτίδας τη ροή.

Κάποτε, τον ουρανό, σαν τους διάττοντες,χωρίζει
Και στην ουρά του ευκρινώς ανάβουν
Οι ακριβοί μας οι κεκοιμημένοι.

Στα όνειρα είναι αείπλαστος,
Έτσι που να χωρεί όλο το μέλλον:
Να παίζει με σφραγίδες, όπως "μετώκησεν"
Ή"ακριβώς".Ενίοτε, "μη με λησμόνει".

Οι παλιοί φίλοι χτύπησαν
Τα χάλκινα ρόπτρα των  σπιτιών.
Και κρύφθηκαν στις δίπλες του

"Προσωρινά", μας είπαν,αλλ'εξαφανίσθηκαν.
Τους έλειπε ο μίτος και η Αριάδνη.

Τα μάτια του Καιρού
Ολόιδια ασπρίζουν γιασεμιά.

Κι ένα αγγελάκι, πλάι στο πηγάδι,
Με χείλη τόσον απαλά τα εγγίζει
Που ανείπωτα ανάβουνε τραγούδια.



Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΕΜΙΖΩ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΩΜΕΓΑ


ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ
Έφτασα σ' ένα τόπο με ραγισμένα λουλούδια
Με τρίλιες ασυνάρτητες
Και τον ασύρματο αποσυντονισμένο.

Δε μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους.

Ενδεχομένως να μη με κατανοούν κι εκείνοι.

Αλλά εγώ είμαι μια λέξη μόνο.

Δε στριμώχνομαι σε πράξεις κανονιστικές
Χωρώ σε αδιάφορες στέρνες,
Σε σωρείτες, σε βάρκες με αρχαιολόγους.
Αδειάζω όπως οι ωτομοτρίς από μοναχικούς επιβάτες
Και ξαναγεμίζω με πολλά ωμέγα όπως τα τραγούδια.
Πέρασα δάση με μεθυσμένες πεταλούδες,
Τενάγη με συστρεφόμενους γυρίνους.

Μια λέξη μόνον είμαι που ζητάει τον ουρανό της.


ΑΝΕΒΑΙΝΩ ΣΤΟ ΦΤΕΡΟ ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ

Μεσημέρι καλοκαιριού.
Γεμάτο τζιτζίκια.Αλμυρά μου τα χείλη.

Τρέχω μ'ένα σακί στον ώμο- δεκάχρονος-
Κι ευτυχής που τον Ζέρδιλα πρόλαβα στα ρολά.

( Στο δρόμο της επιστροφής
Ανεβαίνω στο φτερό της αλκυόνης
Θαυμάζω τους ροφούς στα υπερθαλάσσια ψαράδικα).

Ξάφνου, το νιώθω, ο ώμος μου ελαφραίνει
Φταίνε τα κάγκελα του παλαιού Δημοτικού Θεάτρου.

Γυρίζω-
Η διπλή ξεχωρίζει γραμμή στο χωμάτινο πεζοδρόμιο
(Λευκές ράγες από ζάχαρη)
Και το σακί να κυματίζει σα σημαία.

Ιδού το ανόμημά μου:
Έπρεπε να προσέχω τις αιχμές και τα δόρατα.

Από τότε φοβούμαι τα τρένα
Με τους νεκρούς μηχανοδηγούς

Τα καλοκαίρια΄με τρομάζουν κι οι γλάροι.

Όμως τρελαίνομαι για τα γλυκά.

Πρέπει να μαζέψω όλη τη ζάχαρη
Πριν ξανακούσω, εκεί ψηλά,
Τη φωνή του πατέρα:
"Δεν πειράζει, εμείς να' μαστε καλά".

Καλοσύνη που θύμιζε χαστούκι.