Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΡΑΦΗ

ΤΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Πίσω από ένα εξαιρετικά δομημένο κείμενο
Υπάρχει άλλο ένα απλό
Ή
Η μοναχική κραυγή:
"Φοβάμαι"
ΤΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Πίσω από ένα εξαιρετικά δομημένο κείμενο
Υπάρχει άλλο ένα απλό
Ή
Η μοναχική κραυγή:
"Φοβάμαι"
Γι αυτό ισχυρίζομαι ότι ο ποιητής-κυρίως-
Δεν είναι νάρκισσος
Αλλά το χαμένο παιδί
Που κραυγάζει,ζητώντας
Ένα χέρι
Πάνω του να γαντζωθεί

Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013

ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΜΗΔΕΝ;

ΕΙΜΑΣΤΕ
 
Είμαστε φτιαγμένοι από ορθοπλωρούσες Παναγιές
Μυρίζουμε πλατανόφυλλο και χειμερινό λεπίδι φεγγαριού
Μακριά μας περιμένει η Μαυρομαντηλού και ένας ιππόκαμπος
Που βήχοντας ξερνάει τα παιδιά του
Οι φαύνοι κι οι μικρές κωλοφωτιές ανάβουν το τσιγάρο μας
Καθόμαστε σταυροπόδι μέσα στο των πλατειών αγριοβασιλικό 
 
Σαν σε αντίλαλο το Χαϊντεγεριανό μας συνεπαίρνει
Γιατί να υπάρχουμε εμείς κι όχι το μηδέν;

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013



ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΛΩΝ

Επί  των ελών Δημητριάδος, εκεί καθίσαμε και  εκλαύσαμεν. 
Θυμηθήκαμε τη γη των αγαλμάτων με το χθόνιο κρόουλ-μετασεισμική γαρ εποχή-τους κρωγμούς των γλάρων, τα βούρλα και το σπιτάκι των αλατωρύχων, πλάι στη θάλασσα. Δεν υπήρχαν δέντρα για να κρεμάσουμε τους αυλούς και τα πνευστά μας. 
Μόνο μια βρύση με γλυφό νερό.

Κάθε  ηλικία και μια άγνωστη χώρα.
Μα εμείς δεν ξεχνούμε και μοιρολογούμε την, των παιδικών ημερών μας, Ιερουσαλήμ.
Tότε που ψάλλαμε τα Εγκώμια, περνώντας αργά, μέσα απ' τα ανθισμένα μπουκετάκια της πασχαλιάς.
Ο Καραβασίλης, ο Αράπης, ο Τσαλούχας, εξαπτέρυγοι, πλάι στους ψάλτες που ητούντο τον μεγάλο Ξένο.    


Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΟ ΣΚΑΜΝΑΚΙ

ΤΟ ΣΚΑΜΝΑΚΙ

Τελευταία, εξετάζω συχνότερα, τα βράδια, τον Ουρανό
-Ο  αστρολάβος που μου’ λαχε  είναι αόρατο τριζόνι-
Έρχονται κι οι παιδικοί φίλοι με την κραυγή «αερόστατο»
 Κρίμα- είναι απλώς ο Πολικός…
Δεν θα γείρει σε κανένα αχυρώνα, δεν θα
Αποτελέσει τρόπαιο των ωκυπόδων, ούτε ξυπνητήρι ακανθυλίδας
Οι αναλυτές θ’ αποφανθούν- «τον σημαδέψανε τα παιδικά του χρόνια»
Ίσως να’ χουν δίκιο, αν και δεν μπορούν να κατανοήσουν γιατί
Τοποθετώ, μετά την προσευχή, ένα σκαμνάκι

Πλάι στο κρεβάτι, τον φύλακα, να ξεκουράζει, άγγελό μου.

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ

Ψηλά  ασθμαίνοντα άστρα κι αστερισμοί
Ο Ωρίων, ο Σείριος, ο Betelguese
Πιο κάτω το εαρινό επίπεδο του ύπνου
Κι ακόμη  βαρύτερος ο χειμώνας εκείνων
Που δεν μπορούν να ταξιδέψουν στον ύπνο-
Γιατί έχασαν το προνόμιο στους αστραγάλους.

Το νυχτεριδόμορφο νυχτερινό λουλούδι
Τρυπάει ύπνο κι εγρήγορση
Και μ’ ένα τσέρκι  στην καρδιά
Χαράσσει τη μεγάλη σύμβαση

Το απόν