ΤΕΤΟΙΟΝ ΚΑΙΡΟ Η ΑΝΟΙΞΗ
Tέτοιον καιρό η Άνοιξη
Κρύβεται στους αστερισμούς
Στον Αλντεμπαράν, το Σείριο
Και τις Πλειάδες
Σχεδιάζει, προσεκτικά
Mια νέα ανθοφορία
Μεριμνά για
Τον αλλοτροπισμό των ανθρώπων
Επωάζει τα αυγά των ερώτων
Όταν, στοχαστικά,κοιτάζει
Το αχανές και παγερό σκοτάδι
Είναι για να υπολογίσει
Ποιοί θα τη συνοδεύουν
Στην επόμενη αναχώρησή της

ΤΙ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕ;
Από την εποχή
Που,κρατώντας μια σφαίρα γυάλινη
Με το χιονισμένο Λευκό Πύργο
Ακούγαμε, στα σκοτεινά δωμάτια
Σερενάτες σαρακιού παλαιών επίπλων
Και τις μπουκωμένες με καρφίτσες μοδίστρες
Να πετούν ένα "εδώ σου πάει"
Απ'τον Καιρό των αεροστάτων και των τριζονιών
Των λούνα-παρκ, του γύρου του θανάτου
Και της ανάμικτης οσμής χαλβά
Κι ασετυλίνης
Τί μεσολάβησε ώς το Σήμερα
Της σούπας ασήμων ημερών;
Tο χρύσειον-κατά Λουκιανόν- άωτον
Ή
Η σκοτεινή του βίου μας οπή;

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ

Θα'ρθει κι ο Καιρός του αναγκαίου εκτελωνισμού
Μια δεσμίδα χειρόγραφα θα παρουσιάσεις
Στους ανθρώπους με τα επιμανίκια
Τους κονδυλοφόρους
Και το ζυγό ακριβείας
"Η απόλυτη αθωότητα"
Απολογητικά σχεδόν, θα ονομάσεις
Εκείνοι θα σε κοιτάξουν καχύποπτα
Και θα ζυγίσουν
Με αντίβαρο, το όνειρο μιας πεταλούδας
Με ζύγι,το στεναγμό ενός Αγίου
Μη περιμένεις και μεγάλη
Εκ μέρους τους
Επιείκεια

 

ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΛΙΠΑΣΜΑ
Η ατομοκρατία των καιρών
Τούτο το χάσμα με τις αγριοσυκιές
Και την σκληρή εμμονή στο  Τίποτε
Τινάζει τα κυκλάμινα των στίχων
Για τον άνθρωπο που χαίρεται
Ή που πονά
Πώς να το πώ;
Είναι σαν το καπέλο του θαυματοποιού
Που καταπίνει κουρελόχαρτα
Και γεννά  λευκά περιστέρια

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ
Δεν είναι φορείς υβριδίων
Οι θεωρίες
Θυμάμαι τον"Μόργκαν τον τρελό εραστή"
Να παριστάνει το θυμωμένο γορίλα
Μπροστά στον τάφο του Καρόλου
Ακούσιου πατέρα του Ιωσήφ με το ματωμένο μουστάκι
Άλλοι πίστεψαν σε φυλετική ανωτερότητα
Επειδή ο ενθουσιαστικός τους συνεπήρε
Λόγος για τον εαυτό 
Επεκτεινόμενο στον αιώνα
Κείμενα εξαίσια
Που, αντί για τραπέζι εργαστηρίου
Τα απλώνουμε στον πάγκο του χασάπη
Θεέ μου
Κάνε να μην ισχύσει ο λόγος  του Εγγονόπουλου
Για τα "λίγα και πικραμμένα ποιήματά"
Τα "γραμμένα "πίσω απ'αγγελτήρια θανάτου"
Κάνε να γράψουμε απλά κι ανόθευτα
Για τη ζωή, τα λουλούδια,τη θάλασσα
Την Αγάπη

ΚΑΤΩΦΛΙΑ
Παντού υπάρχουν κατώφλια
Σημεία εκκίνησης
Αίθουσες για μια ατέλειωτη αναμονή
Τί αρχίζει, τί τελείωσε, τί περιμένουμε
Στον κόσμο των συμβόλων;
Μοιάζουν με τα παιδικά στοιχήματα όλα αυτά-
"Μη πατάς τα διάκενα των πλακιδίων"
Ή "θα συμβεί αν η κοπέλλα της γωνιάς
Κλείσει το πράσινο αλεξήλιόν της"
Στην ηλικία που κοιτάς μπροστά
Ορίζει ο ήχος του ρολογιού-
Το "τικ"του δευτερολέπτου-
Άν η πόρτα ανοίγει στον ασέληνο ζόφο
Ή στο υπέρ τη φωτεινότητα Φως