Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Από το παράθυρο βλέπω τα παιδιά της γειτονιάς
           Με τρυφεράδα
Να γκρεμίζουν ό,τι πάντοτε γκρέμιζαν τα παιδιά
          
          Άρα

Ο Ουρανός
Βρίσκεται κοντά

Πάντα ήταν
Εδώ

ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΤΕΣ ΤΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ

Γιατί ο θάνατος
Ή
Τελοσπάντων
Ο φόβος του θανάτου
Τραγουδάει όπως ο Γιώργος Οικονομίδης και η Ρένα Ντορ
Και μυρίζει στιφάδο;

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

ΑΣΚΗΣΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

Θα΄ρθει και το επόμενο ποίημα
Το οσμίζομαι. Ακούω την ανάσα του
Ή το φτερούγισμά του.
Το βλέπω να αναδεύεται

Την Ποίηση συναντάς
Πάντοτε
Στις επικίνδυνες στροφές

ΠΑΥΣΙΛΥΠΟ Ή ΕΠΙΝΙΚΙΟ

Ο ΠΑΟΚ παίζει, όπως και τότε, στον ημιτελικό.
Γαλάζιοι – όπουλοι κι απόψε γύρω από φούλια τριποδίζουν.
Κατηφορίζοντας τη λεωφόρο.

Όχι, δεν θα ‘ρθω στον Άγιο Χαράλαμπο.
Κι ας μοιάζουν όλα ίδια.
Δεν θα ‘ρθω – με πονάς εσύ.
Φεγγαροπρόσωπη βελουτέ, το ξέρω, δεν θα σε ξαναβρώ
Πίσω απ’ τη μάντρα με τις ωδικές τοιχοσαύρες.
Σίγουρα κάποιος διψών σε σύζυγος θα υπάρχει,
Με στραγαλάκια στη βεράντα – σώμα του αχ
Να σ’ ονειρεύεται, τρίλεπτα πριν τη λήξη,
Παυσίλυπο ή επινίκιο – κόσμημα κρεβατιού.












Η ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΗ


Ανελήφθησαν όλοι:
Ο πατέρας που το κομμάτι
Στη βασιλόπιττα, δεν ξεχνούσε
Του Χριστού
...
Όσο
Και την τρυφερή λέξη
Κιρκινέκι

Κι η μάνα, χαμένη στη φλυαρία με τις νοικάρισσες

Εκ των οποίων
Δεν υφίσταται, πλέον, καμμία
Να μοιραστούμε τις ευχές

Εφόσον
Όλες έχουν γίνει
Άστρα

Κι εμένα που
Περίπου
Θρηνώ
Δε με βλέπετε
Ελάχιστα
Να
Λάμπω;

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΦΙΔΙ

Κατά μήκος του μισοβαλτωμένου  χαντακιού, πλάι στις γραμμές του μικρού
τρένου που κουβαλούσε στο τουβλάδικο πηλό, ασθμαίνοντας επιθανάτια,
ένα γαιδουράκι, καθρέφτιζε στη δυσμική γυαλάδα των ματιών του-προς
χάρη των δειλών που ακολουθούσαν, τους τολμητίες που προηγούνταν-
χρησιμοποιώντας ως γέφυρα την κοιλιά του, για να περάσουν απέναντι,
στην άκρη του δρομίσκου, στο σπιτάκι με τα γιασεμιά και τους ίσκιους
της κληματαριάς να παίζουν ήδη με το φως του στύλου που άναβε, στο
σπιτάκι όπου, οι τολμητίες που προηγήθηκαν, ζητούσαν απ' τη Στέλλα με
τα νυχτερινά μαλλιά, να τοποθετήσει στο πικάπ το 45αράκι, "Ο
Μεγαλέξαντρος και το καταραμένο φίδι"- και οι δειλοί που ακολούθησαν
ετοιμάζονταν να γελάσουν με
         τον
         Καραγκιόζη να πηδά
         σην κοιλιά
         του
         σκοτωμένου πλέον
         φιδιού.